PUBLICZNE GIMNAZJUM W CZARNKOWIE - Refleksje po rekolekcjach...
Księga Gości
zobacz Księgę Gości

dopisz się do Księgi

Menu główne
Start
INSTRUKCJA E-DZIENNIKA
Aktualności
Archiwum 2014/15
Archiwum 2013/14
Archiwum 2012/13
Archiwum 2011/12
Archiwum 2010/11
Archiwum 2009/10
Archiwum 2008/09
Archiwum 2007/08
Kontakt
Lokalizacja
Dyrekcja
Kadra nauczycielska
Rada Rodziców
Plan lekcji
Rozkład dzwonków
Zajęcia pozalekcyjne
Dyżury nauczycieli
Spis podręczników
Informacje dla rodziców
Wybrane dokumenty
Galeria
Biblioteka szkolna
Świetlica szkolna
Kąciki przedmiotowe
Higienistka szkolna
Pedagog szkolny
Psycholog szkolny
Hala sportowa
Stara strona
Linki
Konkursy wojewódzkie
Obraz losowy
Rajd 137
Kategoria: Rajd gimnazjalisty (21.09.2011r.)
Koncert 19
Kategoria: I Czarnkowski Koncert Noworoczny (04.01.2015r.)
Profilaktyka 15
Kategoria: Szkolny Dzień Profilaktyki (26.01.2014r.)
Realizowane projekty
Refleksje po rekolekcjach... Drukuj Email
Redaktor: Koło Dziennikarskie/A.M.   
03.04.2013.
Image     W naszej szkole odbyły się Rekolekcje Wielkopostne. Te dni zbliżenia do Boga przeżywaliśmy 13-15 marca bieżącego roku. Prowadził je ks. Proboszcz z parafii pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana w Czarnkowie.

     Pierwszego dnia oglądaliśmy film pt. „Bez mojej zgody”, odbyła się też droga krzyżowa połączona z naukami. Ze względu na bardzo niską, jak na ten czas temperaturę, rekolekcje odbywały się w całości w naszym gimnazjum, a nie jak planowano – częściowo w kościele.

     Drugi dzień zaczynaliśmy w auli. Tam P. Monika Dziubała opowiadała świadectwo swojego życia, swojej wiary. Mówiła ona o komplikacjach podczas trzeciej ciąży, długim pobycie w szpitalu, problemach po porodzie – swoich i najmłodszej córki oraz bardzo długim pobycie poza domem – w szpitalu.

     Bez mojej zgody to opowieść o miłości w czasach umierania, o trudnej, lecz koniecznej akceptacji śmierci bliskiej osoby, która zapewnienia psychiczny komfort w tych ostatnich, krytycznych chwilach. Sara Fitzgerald tego nie potrafi. Jako matka nie jest w stanie pogodzić się ze śmiertelną chorobą córki – Kate. A że ma naturę nieskorą do poddawania się, walczy o życie dziewczyny wszelkimi możliwymi metodami. Dla niej zrezygnowała już z kariery zawodowej, jest jeszcze w stanie poświęcić swoje małżeństwo i zdrowie drugiej córki. Zaślepiona cierpieniem przestała sobie zdawać sprawę z tego, że jej walka nikomu nie pomaga, że zamiast życia niesie tylko jeszcze więcej destrukcji i bólu. Pośród bólu i zwątpienia przeżyła też wiele wspaniałych chwil – zdołała nawet zakochać się, choć szczęście trwało krótko. Teraz nie ma już sił, by walczyć, lecz w rękach zdeterminowanej matki pozostaje niczym szmaciana lalka, którą porusza się, układa i szarpie według uznania. Nie tego potrzebuje też Anna, druga córka Sary. Dziewczynka żyje w cieniu śmierci, ze świadomością, że istnieje tylko dlatego, że Kate potrzebowała idealnego dawcy organów. Doświadczyła w swoim życiu więcej bólu, niż znaczna część jej rówieśniczek zazna w ciągu całego bytu na Ziemi. Jednak w przeciwieństwie do Kate, Anna ma siłę, by się sprzeciwić i czyni to, pozywając rodziców do sądu, domagając się odebrania im prawa do decydowaniu o jej ciele i przeznaczeniu jej narządów. Jeśli wygra, wyda na siostrę wyrok śmierci... 

     Trzeciego – ostatniego dnia odbyła się Msza Święta z udziałem uczniów i nauczycieli, oraz wszystkich, którzy chcieli w niej uczestniczyć.

     Rekolekcje mają nam pomagać zbliżać się do Boga, przygotowywać nas do świąt. Czy spełniły swoje „zadanie”? Na to pytanie mogą nam odpowiedzieć tylko uczniowie czarnkowskiego gimnazjum. Zebraniem ich refleksji dotyczących tych wspaniałych trzech dni zajęła się P. Małgorzata Zajda. Z pewnością mogą one wiele wnieść do naszego życia, więc zachęcamy do ich przeczytania z wielką uwagą.

 

     Bardzo lubię rekolekcje wielkopostne, gdyż pomagają mi rozwijać się duchowo. W tym roku były one na temat wiary, co mnie bardzo zaciekawiło. Często nie wiem jak mam postępować, gdyż wydaje mi się to nie możliwe, a w Biblii w ewangelii św. Marka jest napisane : ,,Wszystko możliwe jest dlatego, kto wierzy.” Uświadomiłam sobie jak ważna jest wiara. Były wyświetlone dwa filmy na temat choroby, które bardzo mnie wzruszyły oraz było przedstawione głębokie świadectwo p. Moniki. To pokazało mi jak ważne są też sprawy innych, a nie tylko własne. Świadectwo dopełnił śpiew scholii , m.in. w piosence „Bo jak śmierć potężna jest miłość”, a miłość wywodzi się z wiary.

Patrycja Molska, 2d

     Najbardziej podobał mi się wykład Proboszcza, który uświadomił mi, jak ważna dla mnie jest wiara. Wzruszyła mnie historia pani Moniki, która dowiodła, że Bóg daje każdemu druga szansę, a przy wsparciu bliskich możemy narodzić się na nowo. Podobał mi się tez film o dziewczynie chorej na raka. Pokazała mi ona, że choroba nawet nieuleczalna nie przeszkodzi nam w cieszeniu się życiem wśród bliskich.

Weronika

 

     Mi najbardziej podobały się filmy. Oba poruszały temat choroby i śmierci. Są one dla mnie takim drogowskazem jak żyć. Pokazały nam one, że życie nie składa się z samych przyjemności, ale również z cierpienia. Mimo to, z Bogiem można cieszyć się każdą chwilą i doceniać to, co się ma.

Monika

 

     Najlepsze z rekolekcji było świadectwo pani Moniki, która opowiadała o tym, co spotkało ją w życiu. Po tak drastycznych przeżyciach, nie poddała się i stara się cieszyć życiem. Pokazała nam, że życie nie jest łatwe, proste, ale wymaga od nas zaufania Bogu i poddaniu się Jego woli.

Ada

 

     Rekolekcje w tym roku były dla mnie bardzo pouczające i wzbudziły we mnie wiele głębokich refleksji. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy. Specjalnie dla nas swoją historię życia opowiedziała Pani Monika, która przeżyła śmierć kliniczną, spotkała się z Panem Bogiem, dostała drugie życie, a teraz jest świadkiem wiary. Teraz już wiem, że pomimo trudności losu należy ciągle wierzyć i ufać Bogu, a przede wszystkim gorliwie modlić się do Stwórcy i powierzać Mu każdego dnia na nowo swoje życie.

Weronika Pierudzka, 1c

 

     Świadectwo, które usłyszałam na tegorocznych rekolekcjach dało mi dużo do myślenia. Pokazało mi, jak wielkim darem jest życie i jak dużą rolę odgrywa w nim wiara oraz modlitwa. Wyjście na spotkanie Bogu i otrzymanie „nowego” życia. Takie zdarzenia pokazują nam, jaki człowiek jest silny w swoich przekonaniach oraz wierze.

Julia  Strakowska, 2a

 

     Moim zdaniem tegoroczne rekolekcje szkolne były ciekawe. Wielogodzinny pobyt w szkole urozmaiciły dwa filmy i wywiad. Duże zainteresowanie przyciągnęło spotkanie z panią Moniką. Opowiadała ona o swoich przeżyciach. Także film dokumentalny o pani Basi wywarł na mnie wielkie wrażenie. Wielka wiara w Boga i pokonywanie przeciwności losu były tematami filmów. Chciałbym uczestniczyć w tego typu spotkaniu z Bogiem również za rok.

Bartosz Nawrot, 2c

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
PUBLICZNE GIMNAZJUM W CZARNKOWIE
Krzysztof Majewski © Copyright